Εκτύπωση αυτής της σελίδας

[Συνέντευξη] Τάσος Ψαράς: «Δεν μπορούμε να αποκόψουμε ούτε το παρελθόν, ούτε τον οραματισμό του μέλλοντος»

21,Σεπ 2013
    • Συνδεθείτε με το DRAMAnia.gr

36ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ

19o ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ

16-21 Σεπτεμβρίου 2013


ΤΑΣΟΣ ΨΑΡΡΑΣ

«Δεν μπορούμε να αποκόψουμε ούτε το παρελθόν, ούτε τον οραματισμό του μέλλοντος»

 

Ένας αγαπητός σκηνοθέτης με εμπειρία χρόνων στις ‘πλάτες’ του, ο Τάσος Ψαρράς, επιλέχθηκε να είναι ο φετινός πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του ελληνικού διαγωνιστικού τμήματος του Φεστιβάλ Δράμας.

Λίγο πριν απονεμηθούν τα βραβεία, ανιχνεύσαμε σε μια συζήτηση το ‘βλέμμα’ του σχετικά με το φετινό μικρομηκάδικο υλικό. Εμφανίστηκε ιδιαίτερα ικανοποιημένος, νιώθοντας «αναβαπτισμένος», όπως είπε, στο χώρο της δημιουργίας μέσα από το Φεστιβάλ, ενώ δεν παρέλειψε να σημειώσει ότι «υπήρξε και μια πολύ καλή επιτροπή. Είχαμε καλή χημεία και αντιμετωπίσαμε τις ταινίες με συμπάθεια, αγάπη και με εκτίμηση που απορρέει βέβαια και από τις δικές μας ανάγκες, διότι είμαστε κριτές, αλλά είμαστε και εμείς καταναλωτές της τέχνης. Ξέρετε οι πιο αυστηροί κριτές της τέχνης είναι οι ίδιοι οι δημιουργοί και από τη στιγμή που βλέπετε χαμόγελα από τους δημιουργούς που είναι σε μια κριτική επιτροπή, σημαίνει ότι είμαστε σε πολύ καλό δρόμο».

 

Υψηλού επιπέδου λοιπόν το φετινό ελληνικό διαγωνιστικό.

Ναι πράγματι. Και αυτό φαίνεται και από την αντίδραση του κοινού. Γεμάτες αίθουσες, χειροκροτήματα. Είναι ένα καλό φεστιβάλ. Τεχνικά δεν έχουμε δει κανένα ψεγάδι, είναι αρτιότατες οι ταινίες, οι συνθήκες προβολής είναι επίσης καλές αν και βέβαια υπάρχει το έλλειμμα της μεγάλης αίθουσας που ελπίζω κάποια στιγμή να καλυφθεί. Ο κινηματογράφος όσο και να μπει στο διαδίκτυο είναι μια τέχνη κοινωνική και μαζική. Πρέπει να γίνονται δημόσιες προβολές διότι η αντίδραση του κόσμου συμπληρώνει το φιλμ ή βοηθά στο κοινό να καταλάβουν τις ταινίες. Άρα λοιπόν μια απομονωμένη προβολή χάνει αυτή την ουσιαστική λειτουργία της τέχνης που έχει να κάνει με το κοινό.

 

Θεματολογικά πώς κινήθηκαν τα φιλμ;

Φέτος διαπιστώνω ότι οι ταινίες περιεχομένου είναι περισσότερες από τις ταινίες στυλιζαρίσματος. Είναι πιο ισορροπημένη η φόρμα και το περιεχόμενο από ότι στο παρελθόν που θυμάμαι ότι υπήρχαν πιο εύκολες λύσεις με ταινίες εντυπωσιασμού. Θεωρώ ότι φέτος υπάρχουν πιο ουσιαστικές ταινίες.

 

Θα συνεχίσουν όμως να υπάρχουν χωρίς χρήματα; Οι μέχρι χθες πηγές χρηματοδότησης από φορείς και οργανισμούς βρίσκονται στον…αέρα.

Είναι αλήθεια ότι εδώ και κάποια χρόνια, το πρώτο πράγμα που έχει χτυπηθεί είναι ο πολιτισμός και αυτό γίνεται συνειδητά. Σήμερα ολοκληρώνεται. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι ο πολιτισμός δεν είναι μια δράση μόνο για ορισμένους που ασχολούνται με το χώρο επαγγελματικά. Και θα χρησιμοποιήσω μια παλαιότερη φράση του Νίκου Κούνδουρου που είπε ότι ‘ο πολιτισμός και ιδιαίτερα ο κινηματογράφος είναι η καλύτερη εθνική άμυνα’. Όντως είναι έτσι, διότι αυτό που εξάγουμε ουσιαστικά είναι ο πολιτισμός. Σ’αυτό που έχουμε εθνική ταυτότητα είναι ο πολιτισμός και δεν εννοώ μόνο τον τουριστικό πολιτισμό, αλλά και τον πολιτισμό όπως ο κινηματογράφος. Μεταφέρεται το πρόβλημα της Ελλάδας μέσα από τις ταινίες. Άρα λοιπόν αυτό το κομμάτι είναι απαραίτητο και όχι μόνο για τους κινηματογραφιστές, αλλά και για την Ελλάδα ολόκληρη.

 

Και η παλιότερη γενιά πώς μπορεί να στηρίξει τη νεώτερη σ’αυτό το δρόμο;

Κοιτάξτε, σήμερα πλέον υπάρχει καλή διαδοχή των γενεών, γιατί παλιότερα δεν ήταν ομαλή. Η εμπειρία του παρελθόντος ή ορισμένα ζητήματα που είχαμε εμείς στο παρελθόν, τα βρίσκει η νέα γενιά και τα πάει ένα βήμα παραπάνω. Νομίζω ότι η παρούσα γενιά που λειτουργεί ενεργά έχει δώσει –και έχει να δώσει- πολύ περισσότερα πράγματα από τη δική μας. Είχε στήριγμα, είχε ένα σημείο εκκίνησης. Εμείς πολλές φορές αυτό το ψάχναμε, γιατί ξαφνικά από τον εμπορικό κινηματογράφο με τον οποίο δεν μπορούσαμε να επικοινωνήσουμε έπρεπε να κτίσουμε κάποιους κανόνες, και αυτοί δεν ήταν μόνο ως προς τον αισθητικό τομέα ή τον τομέα της κινηματογραφίας, αλλά αφορούσαν και ορισμένες υποδομές που οικοδομήσαμε. Τώρα δυσκολεύονται όλοι σε σχέση με το να έχεις παραγωγές, έχει εκλείψει η κρατική βοήθεια, αλλά προσπαθούμε να καλύψουμε όσο μπορούμε το κενό. Θα μου πείτε τώρα εδώ δεν έχουμε νοσοκομεία, θα μιλάμε για την τέχνη; Έχω όμως την εντύπωση ότι ο κινηματογράφος και γενικά η Τέχνη είναι το ίδιο απαραίτητη όπως και τα υπόλοιπα. Πρέπει να πάνε παράλληλα. Αλλά βλέπουμε ξαφνικά να γκρεμίζεται και η Παιδεία και τόσο η τέχνη όσο και η παιδεία είναι δύο από τις συνισταμένες που οδηγούν και στην αυτογνωσία και σε ένα άλμα στο μέλλον. Θέλω να πιστεύω ότι θα τα ξαναδούνε οι αρμόδιοι όλα αυτά τα θέματα. Δεν μπορούμε να αποκόψουμε ούτε το παρελθόν, ούτε τον οραματισμό του μέλλοντος.

 

Και η παιδεία σίγουρα είναι αλληλένδετος κρίκος σε πολλά θέματα.

Βεβαίως. Δεν μπορεί να μην υπάρχει παιδεία ούτε στους δημιουργούς, ούτε στο κοινό. Η παιδεία σημαίνει μια μορφή δράσης πολύ κοντά στην Τέχνη. Δεν μπορούμε να μιλάμε για Τέχνη χωρίς να’χουμε παιδεία.

 

Βολεύει ορισμένου να  μας κρατάνε απαίδευτους;

Ακριβώς και αυτό δεν είναι τυχαίο. Μπορεί να επιχειρούν και μια… αφαίμαξη μυαλών, γιατί αυτή τη στιγμή υπάρχει η μετανάστευση του καλλιεργημένου, του μορφωμένου που φεύγει από εδώ και ενισχύει άλλες χώρες σε όλους τους τομείς. Ελπίζω να συνέρθουμε κάποια στιγμή, τα αντανακλαστικά της κοινωνίας είναι αρκετά ευαίσθητα και αυτό φάνηκε και από τις πρόσφατες αντιδράσεις με αφορμή τη δολοφονία του 34χρονου μουσικού, του Παύλου Φύσσα. Ίσως μια τέτοια δράση μετακυλήσει και άλλα πράγματα.

 

(Για το Γραφείο Τύπου: Έλσα Σπυριδοπούλου)

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2013 01:39
Συντακτική ομάδα

Η συντακτική ομάδα του DRAMAnia.gr

E-mail Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Τα cookies μας διευκολύνουν να σας παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ